Jón Jónsson F: 31.12.1922 D: 27.10.2009
Í gær áttu afi minn og amma 58 ára brúðkaupsafmæli.
Það var á þessum degi sem afi minn yfirgaf þetta líf.
Afi var fæddur á gamlársdag 1922. Hann var besti afi veraldar, hann kom alltaf fram við alla af kærleik og sem jafningja.
Hann var mikill lestrahestur og átti margar bækur og hafði mikin áhuga á sögunni og merkismönnum en einnig mikin áhuga á hestum og þá helst Hornafjarðarstofninum.
Frændur afa bjuggu á Árnanesi.
Árnanes mennirnir (bræður eða feðgar) voru miklir ræktendur og ræktuðu þeir helst undan merinni Óðu-rauðku frá Árnanesi sem er víðsfræg.
Þess vegna var afi í skýjunum þegar Kveikur komst í mína eigu og til að staðfesta að Kveikur væri afkomandi hennar, eyddum við afi megnið af nýjársnóttinni 2009 á veraldarfengnum, loks tókst okkur að rekja þetta allt saman til hennar, en Kveikur er mjög svo skyldleikaræktaður undan afkomendum hennar.
Afi gerði sér líka ferð uppí hesthús til mín þegar ég tók Kveik fyrst í hús til að bera gripinn augum, þá var hann komin með súrefniskút og átti erfitt með að þvælast um.
Afi hafði mikil áhrif á mig og ég mun aldrei gleyma honum og ætíð taka manngerð hans mér til fyrirmyndar.
Það var afa að kenna að Púki hlaut nafnið Púki en ég nemmi ekki að blogga meira í bili.... svo ég bæti þeirri sögu hérna inn á næstu dögum.
Framfaratíð
Ég er farin að stelast reglulega í tölvuna hennar mömmu svo ég get alveg eins bloggað á meðan ég er að því.
Af mér er allt gott að frétta og meira en það en ég fer ekki að tala opinberlega um öll mín málefni en þau eru öll jáhvæð.
En af máli málana á þessari síðu, hestunum, já þetta er að verða af hestabloggi hjá mér, ég hvort eð er hef ekki marga sem hlusta af áhuga um þetta áhugamál mitt svo hérna fæ ég útrásina.
Hvar á að byrja.... umm... já, ég er búin að velja stóðhestinn sem ég ætla að halda Gabríellu undir næsta sumar.
Hann heitir Tývar frá Kjartansstöðum, kíkið á þenna link ef þið viljið vita meira um hann http://terna.is/stall_tyvar.htm
Folarnir okkar eru stórir og dafna vel
Hann Gáski er stærri en púki þrátt fyrir að vera mánuði yngri, en hann fæddist stærri en Púki mánaðar gamall.
Enda eru foreldrandir eingin smá smíði, svo ætlar hann að verða grár eins og þau... pabbi var farin að vona að hann yrði áfram svona kolsvartur.
En Púki ætlar að verða silfurhærður öðlingur eins og sjá má á þessum myndum, bara farin að borða úr lófa mínum!!
Annars er ekkert að gerast núna þegar allir eru á haustbeit annað en allir eru feitir og líta vel út, sérstaklega Kveikur sem er feitastur :)
Svo í lokin fylgjir hér ein mynd af Styr sem var tekin í vor.
Dís, kapparnir og foladseignir
Dís heimsótti Kjarna í fyrrasumar og er eftir farandi myndband er af fyrstu kynnum þeirra
Hérna er svo afraksturinn hann Gáski litli frá Fjarðarhorni
Og svo stuttu eftir að Gáski kom í heiminn voru þau sett í hólf til Sleipnis. Nú er bara að krossa fingur og vona eftir folaldi á næsta ári.
Bollaspá
Ég er hjá mömmu og hún var að kíkja í bolla og spáin var stórbrotin... miklar breytingar í vændum og brúðkaup einhverns annars en míns, ég hef hvort eð er ekkert hug á að giftast strax. En það var nám í bollanum og ég fæ bónorð áður en náminu líkur. En breytingarnar eru miklar, einhvað sem ég hef ekki gengið í gegnum áður, jafnvel áfall og landslagið í kringum eru mikil fjöll, Norskufjöllin voru ekki útilokuð en vestfirðir eru þetta ekki því ekkert nám er þar.
Svo sá mamma eggjastokka.... isss og susss..
Tölvan komin í lag og Púkinn og Gabríella komin í Ölfus
Já mikið hefur gerst í sumar en það sem stendur upp úr er að hún Gabríella kastaði á sama degi og hún kastaði Vídalín (þeir sem þekkja nánar til vita líka að sá dagur var mikill dagur) 23 maí og ekki nóg með það, heldur heldur sagan áfram með þetta djöflafyl því bæði er það búið að skipta um kyn og lit.
Svo er litli púkinn svo sjálfstæður að ómögulegt var að ná í mæðginin í hagann þar sem hann eltir ekki mömmu sína, við þurftum að reka allt stóðið niður af Laxárdalsheiðinni við Fýlingjarvötn án undirbúnings og mannafla og það var bara heppni að mæðginin náðust þegar niður kom því auðvelt hefði verið fyrir þau að rjúka aftur upp. Þarna komu gáfur Gabríellu henni um koll, hún vissi af girðingunni (sem ekki er hægt að loka by the way, en það vissi hún ekki >:D ) og rétt smeygði sér frá opinu, með púka á eftir sér svo það var hægt að króa þau af þar sem girðingin sem hindrar búfenaði niðukomu á láglendið mætir litlu girðingunni sem smalað er í og áfram í fjárhúsin... HA HA HA >:D glæsilegt!
Elskurnar voru svo fluttar suður í Ölfus þar sem Gabríella mun fá alla þá þjónustu sem hún þarf til að meðhöndla hófsigið hennar.
Svo annað sem stóð uppúr í sumar en það voru hestaferðirnar upp eftir markárfljóti og inní Fljótshlíð og svo seinna inní þórsmörk í seinni ferðinni. En ekki var okkur ætlað af fara seinni ferðina því reksturinn var styrðlátur en eftir að tekist hafði að ráða við hann og reka að Dímoni var Kveikur búinn að grípa á sig og Styr orðinn haltur.
En vegna þess að ég þurfti að fara til baka með kveik missti ég næstum algerlega af fyrsta deginum þannig lítið mál var að lána mér hesta fyrir einhesta ferðirnar á öðrum degi svo á bakaleiðinni reið ég eitt holl og trússaði svo þetta blessaðist allt saman. Við hefðum átt að taka táknunum og sleppa þessu fyrir hrossin mín en þetta var æði, góðir hestar, gott fólk og magnað landslag!
Ég skelli inn myndum af einhestaferðinni í kringum Einhyrning sem við fórum á öðrum degi og af heimferðinni á þriðjadegi.
A- Landeyjar - Aurar markárfljóts
Patró
Ég átti æðislega helgi, bara takk fyrir allir.
Tvær upplifanir sem ég held mest uppá, ein þar sem ég átta mig á að ég er það sem mér hefur alltaf langað til að vera, knapi.
Að vera í hestunum er þá það sem ég set í forgang og að verða betri og jafnvel að sjá keppnisbrautina.
Önnur er upplifun sem ég held að mig hefur alltaf langað að upplifa... allavegna mjög lengi. Að detta í sjóinn.
Það var magnað! og sem bónus fékk ég kuldalost.
Kuldalost lýsir sér þannig að:
Þú byrjar að ofanda, oföndun sem þú getur með eingu móti stoppað eða hægt á.
Þú missir allan mátt.
Þú skelfur stjórnlaust.
Ég kynntist líka sjálfri mér aðeins betur, ég er lofthrædd.
Ekki samt þannig að það háir mig í daglegu lífi... ég hef ekkert tekið eftir þessu þó svo ég fái hjartslátt í stigum með eingu handriði eða þegar ég fór í klettasig og fraus í miðju bjarginu og björgunarsveitamaður þurfti að síga með mér niður... á meðan bekkjarfélagar mínir fóru 2-3 ferðir á meðan ég fór þessa einu ferð.
Svo er ég harð ákveðin að fara aldrei í teygjustökk né fallhlífastökk.
Hahahahaha
Ég auglýsi hér með eftir fólki til að koma með mér í klettasig.
